មនុស្សល្អ រស់នៅក្នុងសង្គមព្រះពុទ្ធសាសនា ជាមនុស្សមានតម្លៃ មានកតញ្ញូត្រូវមានធម៌ពីរនេះគឺៈ
១_សច្ចៈ ជាឫសគល់នៃកុសលធម៌បានដល់សីល ចម្រើននូវបុណ្យ ទាំងយប់ ទាំងថ្ងៃ ហើយជាផ្លូវស្អាតផង ជាវត្ថុស្អាតផង គឺកាយស្អាត វាចាស្អាត ចិត្តស្អាត ប្រព្រឹត្តធ្វើតែអំពើល្អ ព្រះអង្គពោលថា នត្ថិ សច្ចសមំ បុញ្ញំ ពុំមានបុណ្យឯណាឱ្យស្មើសច្ចៈមិនមាន។
២_ខន្តី ជាតបៈធម៌ដ៏ឧត្តម ការអប់រំចិត្តឱ្យត្រជាក់ស្ងប់ គឺជាឫសគស់នៃសេចក្តីសុខដ៏ក្រៃលែង ព្រះអង្គពោលថា នត្ថិ ខន្តិសមំ សុខំ ពុំមានសេចក្តីសុខឯណាឱ្យស្មើខន្តីមិនមាន ធម៌ពីរនេះកើតមានហើយ មានអំណាចឱ្យកើតធម៌បី សីល សមាធិ បញ្ញា ព្រះធម៌ទាំងបីនេះ សម្រាប់ញ៊ាំងជីវិត ឱ្យស្អាត បរិសុទ្ធ មិនមានមន្ទិលគ្រឿងសៅហ្មងចិត្ត នឹងបានកើតបញ្ញាចក្ខុ រហ័សត្រាស់ដឹងសច្ចធម៌។ដូច្នេះពុទ្ធបរិស័ទល្អ មានគុណតម្លៃ ប្រកបដោយកតញ្ញូ នៅក្នុងព្រះសាសនានេះ ត្រូវមានសច្ចៈ ខន្តឺ
តាំងនូវសទ្ធាមុតមាំ ដើម្បីសិក្សាព្រះបរិយត្តិធម៌ និងបដិបត្តិធម៌ តាមព្រះធម៌វិន័យ ឱ្យបានត្រឹមត្រូវល្អ ច្បាស់លាស់ ពិតប្រាកដ ពីព្រោះព្រះបរិយត្តិធម៌ និងបដិបត្តិធម៌នេះហើយ ទុកជាខែលការពារ ដ៏រឹងមាំក្រៃលែងបំផុត តែមួយគត់ សម្រាប់ការពារ ថែរក្សា ព្រះពុទ្ធសាសនា ឱ្យតាំងនៅ គង់វង្ស ចម្រើនរុងរឿង
អស់កាលយូរអង្វែង។ ព្រោះហេតុនេះ មានតែបរិស័ទជាកូន ព្រះបិតាវិវដ្តៈ ជាអតិជាតិបុត្រ មានធម៌កតញ្ញូ ប្រកបដោយបញ្ញាឈ្លាសវៃ ក្នុងធម៌វិន័យនេះទេ ទើបមានសមត្ថភាព មើលថែព្រះសាសនា ឱ្យគង់វង្សបាន ដែលអត់ពីព្រះពុទ្ធ ព្រះបិតាទៅ។
ភិក្ខុធម្មត្ថេរោ