ព្រះពុទ្ធបានទូន្មានណែនាំ ដល់បរិស័ទទាំងបព្វជិត ទាំងគ្រហស្តនៅក្នុងសាសនារបស់ព្រះអង្គ ចូរជាអ្នករីករាយជ្រះថ្លារក្សាសីល ឱ្យតាំងមាំ ឱ្យប្រសើរ ឱ្យបរិបូណ៌ និងប្រព្រឹត្តប្រតិបត្តិឱ្យល្អ បរិសុទ្ធ ផូរផង់ ក្នុងសុចរិត មានកាយសុចរិតជាដើម។ ព្រោះសីលជាគ្រឿងរក្សាខ្លួន ឱ្យសម្រេចគុណប្រយោជន៍ និងគុណសម្បត្តិ ដ៏ប្រសើរក្រៃលែងណាស់។ គុណសម្បត្តិដែលសីល តាំងនៅបាន ឫអាស្រ័យរស់នៅបានល្អ គឺ អាស្រ័យជាអ្នកមានសទ្ធាផង អាស្រ័យជាអ្នកមានសតិផង អាស្រ័យជាអ្នកមានវិរិយៈផង អាស្រ័យជាអ្នកមានខន្តីផង និងអាស្រ័យជាអ្នកមានបញ្ញាផង ។បើបុគ្គលណាមានគុណធម៌ទាំង៥យ៉ាងនេះហើយ រមែងបានគាស់ បំផ្លាញ សម្លាប់មេរោគ ដ៏កាចសាហាវ ដែលតែងតែសុីបំផ្លាញសីលឱ្យវិនាសនោះគឺៈ
១_ មេរោគប្រាថ្នាអាក្រក់ ប្រាថ្នាលាមក បំផ្លាញទឹកចិត្តដល់អ្នកដែលធ្លាប់បានជួយខ្លួន
២_មេរោគច្រណែន ឈ្នានីស ឃើញតែទោស កំហុសរបស់គេ មិនដែលឃើញ ទោស កំហុសខ្លួនសូម្បីតិចតួចឡើយ
៣_មេរោគព្យាបាទ ចងគំនុំ ចង់បានសុខ ចង់ល្បីឈ្មោះ ដើម្បីមុខមាត់ លាភ សក្ការៈ យសសក្តិ ខ្លួនឯង តែធ្វើបាបគេឱ្យកើតទុក្ខ ឈឺចាប់
៤_មេរោគប្រកាន់ត្រកូល ហួងហែង មិនឱ្យអ្នកណាចូលទៅជិត ក្បែរ បានឡើយ។
ព្រះអង្គណែនាំថា មេរោគនេះកាចសាហាវណាស់ តែងតែបំផ្លាញ សីល ឱ្យវិនាសអស់គុណធម៌ អន្តរាយកុសលអស់រលីង ហើយច្រានទម្លាក់ យើងឱ្យរងទុក្ខលំបាកក្នុង អបាយភូមិ មាន នរក ប្រេត អសុរកាយ តិរច្ឆាន អស់កាលដ៏យូរអង្វែង។
(ចូរអ្នករក្សាសីលឱ្យបានស្អាត បរិសុទ្ធ កុំប្រមាទឡើយ)។
ភិក្ខុធម្មត្ថេរោ