«ធម្មជាតិនៅតែរីកស្រស់ជាថ្មី… ពន្លឺព្រះអាទិត្យនៅតែរះឡើងរៀងរាល់ព្រឹក… ទង់ជាតិនៅតែបក់រវិចៗក្រោមពន្លឺមេឃ… យុទ្ធមិត្តគ្រប់គ្នានៅតែបន្តបំពេញកាតព្វកិច្ចដូចធម្មតា។
ប៉ុន្តែ… ក្នុងចំណោមអ្វីៗដែលនៅដដែលនោះ បែរជាមានការបាត់បង់ដ៏ធំធេងមួយ ដែលមិនអាចមានអ្វីមកជំនួសបាន។

យើងបានបាត់បង់យុទ្ធមិត្តដ៏អង់អាចម្នាក់… សសរទ្រូងដ៏រឹងមាំម្នាក់… កូនប្រុសដ៏កត្តញ្ញូម្នាក់… ស្វាមីដ៏ល្អម្នាក់ និងជាឪពុកដ៏កក់ក្តៅសម្រាប់គ្រួសារ។
ការបាត់បង់នេះ មិនត្រឹមតែបន្សល់ទុកនូវទឹកភ្នែក និងការឈឺចាប់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏បានបន្សល់ទុកនូវការនឹករលឹកដែលគ្មានថ្ងៃរសាត់បាត់ពីបេះដូងអ្នកដែលស្រលាញ់គាត់ឡើយ។

នៅសល់តែប៉ុន្មានថ្ងៃទៀតប៉ុណ្ណោះ គឺជាខួបគម្រប់មួយឆ្នាំ នៃការបាត់បង់ដ៏ឈឺចាប់នេះ… មួយឆ្នាំដែលពោរពេញដោយការនឹកនា និងភាពស្ងប់ស្ងាត់ដែលលាក់ពេញដោយទុក្ខសោក។

ព្រឹន្ទបាលឯក សួន រ៉ោន បានពលីជីវិតក្នុងនាមជាយោធាដ៏ស្មោះត្រង់ម្នាក់ ដែលបានឈរជើងការពារមាតុភូមិយ៉ាងអង់អាច នៅក្នុងហេតុការណ៍ប៉ះទង្គិចរវាងកងទ័ពកម្ពុជា–ថៃ នាព្រឹកថ្ងៃទី២៨ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៥ នៅតំបន់មុំបី ខេត្តព្រះវិហារ។
ការលះបង់របស់លោក មិនមែនជាការបាត់បង់របស់គ្រួសារតែមួយទេ ប៉ុន្តែជាការបាត់បង់របស់ជាតិទាំងមូល។
ហើយហេតុការណ៍ដ៏ឈឺចាប់នោះ ក៏បានក្លាយជាចំណុចចាប់ផ្តើមនៃជម្លោះរវាងកម្ពុជា និងថៃផងដែរ។

ទោះរូបកាយលោកបានឃ្លាតឆ្ងាយពីពួកយើងក៏ដោយ ប៉ុន្តែវីរភាព កិត្តិយស និងស្មារតីស្នេហាជាតិរបស់លោក នឹងនៅតែរស់នៅក្នុងការចងចាំរបស់ប្រជាជនកម្ពុជាជានិច្ច…»