មនុស្សដែលនៅជិតអ្នកបំផុតគឺជាខ្លួនអ្នកនេះឯង។ មុនពេលពពួកមារមកអុកឡុកព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធមាន ព្រះឥន្ទ ព្រះព្រហ្ម ស្ដេចនាគ និងគ្រុឌមកចោមរោមនៅជុំវិញព្រះអង្គ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីលឺសន្ធឹកនៃពពួកមារមក ពួកទាំងនោះក៏ដល់នូវសេចក្ដីភ័យខ្លាចតក់ស្លុតរត់ចោលព្រះបរមពោធិសត្វអស់។ នេះជាធម្មជាតនៃសត្វលោករមែងចង់រស់ខ្លាចស្លាប់គ្រប់ៗគ្នា លើកលែងព្រះបរមពោធិសត្វលោកបានតាំចិត្តអធិដ្ឋានដោយមិនទៅណាចោលរតនបល្ល័ង្គឡើយ ដើម្បីរំដោះខ្លួនឲ្យរួចអំពីទុក្ខភ័យក្នុងវដ្ដសង្សារនេះ។🪷🪷🪷