ផ្កាក្នុងសួន
នៅក្នុងសួនច្បារដ៏ធំល្វឹងល្វើយមួយ មានផ្កាជាច្រើនប្រភេទដុះលូតលាស់នៅក្បែរគ្នា។ ផ្កាកុលាបមានពណ៌ក្រហមឆ្អៅឆើតឆាយ ផ្កាម្លិះមានពណ៌សស្អាត និងភាយក្លិនក្រអូបប្រហើរ ឯផ្កាឈូករ័ត្នវិញមានពណ៌លឿងទុំ និងតែងតែងាកមុខទៅរកពន្លឺព្រះអាទិត្យជានិច្ច។ថ្ងៃមួយ ផ្កាកុលាបបានសម្លឹងមើលទៅផ្កាត្របែកតូចមួយដែលទើបតែរីកនៅក្បែររបងសួន ហើយនិយាយដោយមោទនភាពថា៖ «មើលចុះ! ខ្ញុំមានត្របកក្រាស់ស្អាត មានពណ៌ទាក់ទាញ មនុស្សគ្រប់គ្នាដណ្ដើមគ្នាស្រឡាញ់ និងថែទាំខ្ញុំ។ ឯឯងវិញ មានពណ៌សស្លេក រីកតែមួយភ្លែតក៏ជ្រុះ បែរជាមកដុះក្នុងសួនជាមួយខ្ញុំទៅវិញ!»ផ្កាត្របែកញញឹមយ៉ាងទន់ភ្លន់ រួចឆ្លើយតបទៅវិញដោយក្តីរាប់អានថា៖ «បងកុលាបអើយ! បងពិតជាមានសម្រស់ស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ មនុស្សលោកពិតជាសរសើរសម្រស់បងមិនដាច់ពីមាត់ឡើយ។ ប៉ុន្តែ ធម្មជាតិបង្កើតពួកយើងមក មានតួនាទីខុសៗគ្នា។ បងរីកដើម្បីលម្អសួនច្បារ និងផ្តល់ភាពរីករាយដល់ភ្នែកមនុស្ស។ ឯខ្ញុំរីកពណ៌សស្លេកមែន ប៉ុន្តែនៅពេលខ្ញុំជ្រុះទៅ ខ្ញុំនឹងបន្សល់ទុកនូវផ្លែត្របែកដ៏ផ្អែមឆ្ងាញ់សម្រាប់ធ្វើជាអាហារ និងជាឱសថជួយដល់សុខភាពមនុស្សលោក។»ឮដូច្នោះហើយ ផ្កាកុលាបក៏នឹកឃើញសង្វេគ និងមានការអៀនខ្មាសជាខ្លាំង។ វាក៏ដឹងខ្លួនថា ផ្កាគ្រប់ទងនៅក្នុងសួន សុទ្ធតែមានតម្លៃរៀងៗខ្លួន ដោយមិនអាចយកសម្រស់ខាងក្រៅទៅកាត់សេចក្តីបានឡើយ។
«តម្លៃអប់រំនៃរឿង»
តម្លៃពិតស្ថិតលើគុណតម្លៃ មិនមែនរូបរាង៖ សម្រស់ខាងក្រៅគង់តែនឹងរោយរុះទៅតាមពេលវេលា ប៉ុន្តែគុណសម្បត្តិ និងផលប្រយោជន៍ដែលយើងបន្សល់ទុកឱ្យលោកស្រឡាញ់ ទើបជាតម្លៃពិតប្រាកដ។ការគោរពភាពខុសគ្នា៖ មនុស្សម្នាក់ៗកើតមកមានសមត្ថភាព និងចំណុចខ្លាំងរៀងៗខ្លួន។ យើងមិនគួរមើលងាយអ្នកដទៃត្រឹមភ្នែកមើលឃើញនោះទេ ព្រោះគ្រប់គ្នាមានតួនាទីបំពេញឱ្យសង្គមខុសៗគ្នា ដូចជាផ្កាគ្រប់ប្រភេទដែលរួមគ្នាធ្វើឱ្យសួនច្បារមានសម្រស់ស្រស់បំព្រង។
💐ផ្កាក្នុងសួន
នៅក្នុងសួនច្បារដ៏ធំល្វឹងល្វើយមួយ មានផ្កាជាច្រើនប្រភេទដុះលូតលាស់នៅក្បែរគ្នា។ ផ្កាកុលាបមានពណ៌ក្រហមឆ្អៅឆើតឆាយ ផ្កាម្លិះមានពណ៌សស្អាត និងភាយក្លិនក្រអូបប្រហើរ ឯផ្កាឈូករ័ត្នវិញមានពណ៌លឿងទុំ និងតែងតែងាកមុខទៅរកពន្លឺព្រះអាទិត្យជានិច្ច។ថ្ងៃមួយ ផ្កាកុលាបបានសម្លឹងមើលទៅផ្កាត្របែកតូចមួយដែលទើបតែរីកនៅក្បែររបងសួន ហើយនិយាយដោយមោទនភាពថា៖ «មើលចុះ! ខ្ញុំមានត្របកក្រាស់ស្អាត មានពណ៌ទាក់ទាញ មនុស្សគ្រប់គ្នាដណ្ដើមគ្នាស្រឡាញ់ និងថែទាំខ្ញុំ។ ឯឯងវិញ មានពណ៌សស្លេក រីកតែមួយភ្លែតក៏ជ្រុះ បែរជាមកដុះក្នុងសួនជាមួយខ្ញុំទៅវិញ!»ផ្កាត្របែកញញឹមយ៉ាងទន់ភ្លន់ រួចឆ្លើយតបទៅវិញដោយក្តីរាប់អានថា៖ «បងកុលាបអើយ! បងពិតជាមានសម្រស់ស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ មនុស្សលោកពិតជាសរសើរសម្រស់បងមិនដាច់ពីមាត់ឡើយ។ ប៉ុន្តែ ធម្មជាតិបង្កើតពួកយើងមក មានតួនាទីខុសៗគ្នា។ បងរីកដើម្បីលម្អសួនច្បារ និងផ្តល់ភាពរីករាយដល់ភ្នែកមនុស្ស។ ឯខ្ញុំរីកពណ៌សស្លេកមែន ប៉ុន្តែនៅពេលខ្ញុំជ្រុះទៅ ខ្ញុំនឹងបន្សល់ទុកនូវផ្លែត្របែកដ៏ផ្អែមឆ្ងាញ់សម្រាប់ធ្វើជាអាហារ និងជាឱសថជួយដល់សុខភាពមនុស្សលោក។»ឮដូច្នោះហើយ ផ្កាកុលាបក៏នឹកឃើញសង្វេគ និងមានការអៀនខ្មាសជាខ្លាំង។ វាក៏ដឹងខ្លួនថា ផ្កាគ្រប់ទងនៅក្នុងសួន សុទ្ធតែមានតម្លៃរៀងៗខ្លួន ដោយមិនអាចយកសម្រស់ខាងក្រៅទៅកាត់សេចក្តីបានឡើយ។
🟢
«តម្លៃអប់រំនៃរឿង»
🟢
តម្លៃពិតស្ថិតលើគុណតម្លៃ មិនមែនរូបរាង៖ សម្រស់ខាងក្រៅគង់តែនឹងរោយរុះទៅតាមពេលវេលា ប៉ុន្តែគុណសម្បត្តិ និងផលប្រយោជន៍ដែលយើងបន្សល់ទុកឱ្យលោកស្រឡាញ់ ទើបជាតម្លៃពិតប្រាកដ។ការគោរពភាពខុសគ្នា៖ មនុស្សម្នាក់ៗកើតមកមានសមត្ថភាព និងចំណុចខ្លាំងរៀងៗខ្លួន។ យើងមិនគួរមើលងាយអ្នកដទៃត្រឹមភ្នែកមើលឃើញនោះទេ ព្រោះគ្រប់គ្នាមានតួនាទីបំពេញឱ្យសង្គមខុសៗគ្នា ដូចជាផ្កាគ្រប់ប្រភេទដែលរួមគ្នាធ្វើឱ្យសួនច្បារមានសម្រស់ស្រស់បំព្រង។