អំនួតនិងភាពក្រអឺតក្រទម
តាមប្រវត្តិសាស្ត្រពិត ការស្លាប់របស់ គួនអ៊ី អាចសង្ខេបមកវិញដោយសារកត្តា ៣ យ៉ាង៖
១»កំហុសយុទ្ធសាស្ត្រ៖ លោកអំនួតលើជ័យជម្នះនៅសមរភូមិហ្វានឆឹង រហូតដកទ័ពយាមការពារក្រុងជិងចូវចេញស្ទើរអស់ ដែលជាឱកាសឱ្យនគរអ៊ូលួចវាយឆ្មក់ពីក្រោយខ្នង។

២»បរាជ័យការទូត៖ លោកបានជេរប្រមាថអ្នកនាំសាររបស់ ស៊ុន ឈាន ដែលមកសុំចចាភ្ជាប់ពាក្យកូនស្រី។ ទង្វើនេះបំបែកសម្ព័ន្ធភាពរវាង លីវ ប៉ី និង ស៊ុន ឈាន យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ហើយប្រែក្លាយមិត្តទៅជាសត្រូវស្លាប់រស់។

៣»ជម្លោះផ្ទៃក្នុង៖ លោកឆ្មើងឆ្មៃដាក់មេទ័ពក្រោមបង្គាប់ (មីហ្វាង និង ហ្វូស៊ឺរិន) រហូតធ្វើឱ្យពួកគេភ័យខ្លាច និងថ្នាំងថ្នាក់ចិត្ត រួចសម្រេចចិត្តចុះចាញ់ និងបើកទ្វារក្រុងឱ្យសត្រូវដោយងាយ។

សរុបមក៖ ទោះបីលោកជាមេទ័ពខ្លាំងពូកែ ប៉ុន្តែ "ភាពអំនួត និងការមើលស្រាលសត្រូវ" បានធ្វើឱ្យលោកបាត់បង់តុល្យភាពទាំងផ្នែកយោធា និងការទូត ដែលនាំទៅដល់ការត្រូវគេចាប់ខ្លួន និងប្រហារជីវិតនៅឆ្នាំ ២២០។